Μονιμοτητα.

Θα θελα να εχω μια ιστορια να γραψω.

Ερωτικη, φιλικη, δεν εχει σημασια, κατι ωραιο και εντυπωσιακο να ηταν απλα.
Δεν υπαρχει ομως.
Ολα οπως τα αφησα στην τελευταια αναρτηση.

Οι καφεδες, τα ποτα και τα ασκοπα ψωνια δεν ηταν ποτε ιστοριες,
θα μπορουσαν να δημιουργησουν ομως
αλλα αυτη τη στιγμη δεν θελω μια ιστορια.
Μια πραγματικοτητα χρειαζομαι.
Απλη
χωρις πυροτεχνηματα
χωρις παθη
χωρις λαθη
χωρις πριγκιπα με αλογο
χωρις φιλους που εχουν ορκισει αιωνια αφοσιωση

Οι ιστοριες εχουν αρχη και τελος.
Μια συνηθεια χρειαζομαι, μονο αυτο.

Α,και καποιον να μπορει να σκοτωνει τα κουνουπια τωρα που καλοκαιριασε και εχω αλλεργια...

Οι περαστικοι*

Σημερα απο το πρωι εκανα ενα τεστ.
Με ποσους ανθρωπους θα χαιρετηθω στο δρομο-σχολη-γειτονια-κεντρο.
Μετρησα πανω-κατω 50.
Βγαζουμε τους 10 γιατι ειναι γειτονια και με την γειτονια παντα χαιρετιεσαι.
Βγαζουμε τους 20 γιατι ειναι συμφοιτητες και επισης οι καλοι τροποι λενε οτι θα πεις ενα "γεια", θα πιεις και εναν καφε.
Βγαζουμε τους 15 γιατι ειναι απο αυτους που βλεπεις στο δρομο και καποτε κανατε παρεα, μπορει το καλοκαιρι να πιειτε κανα ποτο, μπορει να τα ειχαν με κανεναν φιλο/φιλη και να χωρισαν...
Οι 5 που εμειναν ειναι αυτοι που μαζι τους ηπιες καφε επι 4ωρες και δεν ειναι σιγουρο οτι ειναι φιλοι σου.
Ουτε εχθροι.
Ουτε οι αντρες της ζωης σου.
Ουτε οι μελλουσες κουμπαρες σου.
Ειναι απλα απ τα ατομα που μπορεις μπροστα τους να πεις και καμια βλακεια παραπανω και να περασει, να φυγει ετσι σαν να μην ειπωθηκε ποτε και την επομενη φορα στον καφε το ιδιο ωραια θα ειναι...
Οι δεσμευσεις, ο,τι και αν ειναι αυτες, ποτε δεν ηταν το καλυτερο μου.
Καποιοι με ειπαν ευθυνοφοβη
καποιοι αλλοι φυγοπονη
καποιοι ανωριμη
καποιοι παρτακια.
Νταξ, ρωτηστε τι ημουν πριν γινω ολα τα παραπανω ομως...
Και ισως με καταλαβετε και εσεις
καταλαβω και εγω τι απ οσα μου προσαπτετε ειμαι.

...Τους ανθρωπους της ζωης μου καθησα να τους μετρησω...

Καθρευτης #3

Σταματα
Σταματα
Σταματα
να κανεις περιπλοκες σκεψεις.
Σταματα
καλε μου εαυτε.
Στις απλες θα βρεις τις απαντησεις, στις περιπλοκες μονο να δημιουργεις φαντασματα καταφερνεις και να σε κορναρουν στα φαναρια οι απο πισω...
ΑΚΟΥΣΕΣ???

Μπαμ.

Ας καταλαβει καποιος
οτι οι ανθρωποι ειμαστε
για τωρα
για μετα δεν ξερω
Ας κανει καποιος την αρχη
να ειμαστε καλα
να προσπαθουμε για τα καλυτερα
να αφηνουμε πισω τα χειροτερα
[και τους χειροτερους].
Αυτα.
Τιποτα αλλο.
Απλα λιγο να βαλουμε προτεραιοτητες
Γιατι αν δεν βαλουμε ολοι
δεν γινεται δουλεια.
ΣΤΑΜΑΤΑ να μυξοκλαιγεσαι
ΣΤΑΜΑΤΑ να γκρινιαζεις
ΣΤΑΜΑΤΑ να τρωγεσαι με τα ρουχα σου
ΣΤΑΜΑΤΑ να κυνηγας αυτα που σε πονανε
ΣΤΑΜΑΤΑ να μιζεριαζεις
ΣΤΑΜΑΤΑ να κανεις υπερβολικη οικονομια
ΣΤΑΜΑΤΑ
ΣΤΑΜΑΤΑ

Και αν αποφασισεις οτι δεν θα σταματησεις
παρατα με.
Ειλικρινα
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ
να περιμενουμε ολοι να γινουν ατ χειροτερα
για να εκτιμησουμε οσα καλα εχουμε.

Με καταθλιβεις.
Ναι, με καταθλιβεις.
σε ξερω, δεν σε ξερω, δεν εχει σημασια.
Γιατι αν κατι μας εμεινε,
ειναι μια ανθρωπια.
Και αυτη λειψη.

Ανακλησεις.

Οι καλοι ανθρωποι φευγουν.


Σημερα εφυγε ο πιο -εξ ορισμου- καλος ανθρωπος.

Και τον κυκλο της ζωης τον καταλαβαινω,
και τους λογους υπαρξης του.
Και για να ειμαι ειλικρινης,
χαιρομαι οταν καποιος φευγει αφου κλεισει ο κυκλος.
Για τον Βεγγο εκλεισε.
Για αλλους που δεν εκλεισε ειναι ο μεγαλυτερος πονος.
Γιατι αλλο ειναι να θυμασαι καποιον μεσα απ την δουλεια του
την πορεια του
την οικογενεια του
και αλλο
μεσα απ τα παιχνιδια που επαιζε.
Ειναι κριμα.

Οποτε χανεται ενας ανθρωπος
εμενα ενας αλλος μου ερχεται στο μυαλο.
Εκεινος που εφυγε αγκαλια με τα παιχνιδια του
και τα σχολικα του βιβλια.

Και θα μου πεις, ποιος κρινει ποτε εκλεισε ο κυκλος?
Ποιος ντε?

δεν ειναι τοσο εγωιστικο,οσο ακουγεται.

Ει, εσενα που σε ειδα το καλοκαιρι
και μιλησαμε στο ακουα
και μετα σου γυρισα την πλατη
και συνεχεια με σκουντουσε ο φιλος σου
και η φιλη μου δεν καταλαβε τιποτα
και την αλλη μερα την εβριζα
και νομιζω σε ξαναειδα και στη Θεσσαλονικη
εβγαινες απ το αυτοκινητο
μετα δεν ειδα τι εκανες
και ενα βραδυ στη βαλαωριτου περνουσες εξω απο το παρτιζαν
ειχε φωτορυθμικα και δεν ειδα καλα
πρεπει να φορουσες κ φουλαρι
και την τελευταια φορα στο κοσμος
που αν δεν ηταν μπροστα μου η οικογενεια με τα καροτσια θα ειχα ερθει
ετσι για το γαμωτο
ετσι γιατι περασαν 9μηνες και οποτε το θυμαμαι
μετανιωνω που ειμαι τοσο ανασφαλης
γιατι αν δεν ημουν δεν θα γυρνουσα την πλατη.
και τωρα που το σκεφτομαι
μπορει να μην σε ξαναειδα καμια φορα
μονο εκεινη στο ακουα
ολες τις αλλες μπορει να το φανταστηκα.
και ας εχουν γινει τοσα απο περισυ το καλοκαιρι
φετος ξαναελα εκει που βρεθηκαμε
οχι για να παντρευτουμε
απλα θελω να ξορκισω την ανασφαλεια μου.

Δεν βγαζω τον εαυτο μου απ εξω!

Ειναι τραγικο!!!
Ειναι τραγικοτατο αυτο που συμβαινει!!

Ενταξει εγινε το HI5 [που το θυμηθηκα??], ειχαν ολοι στο δημοτικο-γυμνασιο, αργησα αλλα εκανα ενα λογαριασμο να εχω να παιζω, δεν ασχοληθηκα και πολυ για να ειμαι ειλικρινης, μονο οταν θελαμε με τις φιλες μου να βλεπουμε φωτογραφιες αυτων που μας αρεζαν βαζαμε η μια την αλλη να τον κανει φιλο για να μην φανει οτι η ιδια που γουσταρει ριχνει τα μουτρα της και του κανει αιτημα φιλιας[και ετσι τελικα καρφωνομασταν παραπανω].

Μετα μια ωραια μερα προπονησης μιλουσαν οι "μεγαλοι" για το τι ειπε ο Ρουλης στη Ρουλα μεσω Myspace. Εκατσα και εγω απο διπλα, καταλαβα οτι ηταν τυπου HI5 το οποιο δεν με ειχε ενθουσιασει οποτε δεν εδωσα βαση και δεν εκανα.


Τελη γυμνασιου η αρχες λυκειου ακουσα για μια περιπτωση που αρχισε δειλα-δειλα να κανει τα πρωτα της βηματα, facebook σου λεει. Ακουσα και εγω οτι στο εξωτερικο ειχε πολυ περαση, εκανα λογαριασμο και επι αρκετα χρονια το ειχα με 10φιλους που ζουσαν ολοι εξω και εμπαινα μια φορα το 6μηνο για να δω αν εχω τιποτα -που δεν ειχα ποτε.
Πρωτο ετος το επιασα "στα σοβαρα", απο τοτε οφειλω να ομολογησω δεν το ξαναφησα ποτε.


Εδω και 1χρονο σχεδον μπηκε καινουριο ονομα στο παιχνιδι, twitter το λενε. Το θεωρω απιστευτα βαρετο απ ο,τι βλεπω τους καμμενους φιλους μου που εχουν αλλα και απο την χρηση του που μου εχουν εξηγησει ποια ειναι. Παρ ολα αυτα μπηκα στη διαδικασια να κανω, "ετσι για να δω τι παιζει". Δυσκολευομαι -η αληθεια ειναι- και συνεχιζω να το βρισκω εξαιρετικα βαρετο αλλα θελω να δω "που το παει", δεν γινεται ολοι να ειναι ενθουσιασμενοι και εγω τοσο ξενερωμενη.


Σκεφτομαι αν τα χρειαζομαστε ολα αυτα τα sites και τους τροπους επικοινωνιας.
Κατεληξα πως οχι. Βασικα αν το καλοσκεφτεις ουτε το κινητο μας ειναι τοσο αναγκαιο οσο θελουμε να δειχνουμε οτι ειναι, δηλαδη στα φοιτητικα χρονια των γονιων μου που δεν ειχαν κινητα δεν περασαν καλα?? Μπορει και καλυτερα... Αλλα ενταξει, αντε πες το κινητο, ειναι κινητο, εξυπηρετει και πιο σοβαρα περιστατικα.
Ολα τα υπολοιπα ομως συνεχιζω να πιστευω οτι ειναι το μεσο για να δειχνουμε ποσο γαματοι ειμαστε, ποσο γαματη μουσικη ακουμε, ποσο γαματες φωτογραφιες βγαζουμε, ποσο γαματα περναμε εκει που παμε κλπ

Οχι παντα, αλλα ολοι!

Και εννοειται οτι ΔΕΝ ειμαι κατα και ισα-ισα τα θεωρω οτι εχουν και αυτα τον ρολο τους στη καθημερινοτητα μας αλλα θελει μετρο, και για να μιλησω στην ορολογια του twitter, θελει να το "ακολουθεις" εσυ και οχι αυτο εσενα...